Autorski program nauczania języka polskiego „Przeżyć słowo – zrozumieć świat”

Program nauczania języka polskiego „Przeżyć słowo – zrozumieć świat” autorstwa Joanny Tebień

Głównym celem programu jest spełnienie wymagań zawartych w obowiązującej podstawie programowej oraz włączenie do procesu edukacji wiedzy o teatrze i technik dramowych. Bardzo ważnym elementem programu jest także efektywne przygotowanie uczniów do egzaminu zewnętrznego oraz wpojenie kompetencji kluczowych, które są uczniom niezbędne w procesie samorealizacji, integracji społecznej i uzyskania szans na rynku pracy w społeczeństwie opartym na wiedzy. Aby zapewnić uczniom optymalne warunki realizacji tych celów, należy wyposażyć ich w mocne kompetencje podstawowe, a szczególnie wysoką sprawność czytania, pisania i komunikowania się. W tym celu program rozwija umiejętność swobodnego i poprawnego porozumiewania się w języku ojczystym oraz kształtuje indywidualne zdolności poznawcze umożliwiające interpretację świata i relacje z ludźmi. Realizacja tych celów wymaga znajomości bogatego słownictwa, stosowania reguł gramatyki oraz odnoszenia się do różnorodnych funkcji języka ojczystego, co szczegółowo charakteryzuje i w pierwszej kolejności przewiduje do realizacji podstawa programowa języka polskiego. Oprócz kompetencji językowych, dzieci muszą mieć także odwagę porozumiewania się w mowie i piśmie w różnych sytuacjach komunikacyjnych, umiejętność elastycznego adaptowania się do wymogów kontekstu oraz różnych typów tekstów i informacji. Taką możliwość dają uczniom metody aktywizujące, a w szczególności techniki dramowe, które bazują na naturalnej ekspresji dziecka. Szeroko rozumiana drama – ćwiczenia, gry i zadania dramowe – dają uczniom okazję do ekspresji twórczej, aktywizującej rywalizacji i zabawy przez naukę. Uwewnętrznienie wiedzy przez przeżycie jest skutecznym sposobem zdobywania i utrwalania  wiedzy oraz rozmaitych kompetencji. Z tego przekonania wypłynęła zarówno koncepcja, jak i nazwa programu: „Przeżyć słowo – zrozumieć świat”. Świadomie, a przede wszystkim osobiście przeżyte słowa pozwalają uczniom zrozumieć świat, w którym funkcjonują. Wyrażanie siebie, swoich myśli i emocji, opinii i interpretacji pozwala uczniom nauczyć się językowej interakcji w rozmaitych kontekstach społecznych i w ten sposób zrealizować ogólne wymagania podstawy programowej: „zdobycie świadomości języka jako wartościowego i wielofunkcyjnego narzędzia komunikacji”, „świadomy i refleksyjny odbiór tekstów kultury”, „umiejętność wypowiadania się na tematy poruszane na zajęciach, związane z poznawanymi tekstami kultury i własnymi zainteresowaniami”, „dbałość o formę wypowiedzi i kształtowanie ich odpowiednio do celów wypowiedzi”. Jak znajdujemy w zalecanych warunkach i sposobach realizacji podstawy programowej, „II etap edukacyjny to czas kształtowania elementarnych sposobów poznawania świata, zwłaszcza w sferze kultury i rozwijania umiejętności komunikowania się z innymi ludźmi. Zadaniem nauczyciela języka polskiego na II etapie edukacyjnym jest tworzenie sytuacji metodycznych wykorzystujących pasję poznawczą dzieci, ich chęć zabawy i gotowość do współpracy. Nauczyciel powinien tak organizować proces dydaktyczno – wychowawczy, by stał się on dla uczniów przygodą prowadzącą do samopoznania, zachętą do nieustannego poznawania świata i porządkowania jego obrazu”.Drama, wiedza o teatrze i techniki dramowe doskonale służą realizacji tak nakreślonych zadań.

Załączone zdjęcia przedstawiają uczniów klasy V mierzących się za pomocą dramy z 12 pracami Heraklesa, czyli mitologią. Scenki dramowe przedstawiają wyprawę starożytnego herosa po złote jabłka do ogrodu Hesperyd i przygodę bohatera z podtrzymywaniem sklepienia niebieskiego, które na szczęście dla niego nie pozostało jego zadaniem na wieczność. Uczniowie, którzy wcieli się w role mitycznych postaci, skutecznie zapamiętali treść starożytnej bajki, a tym, co ułatwiło im przyswojenie tej specyficznej wiedzy, było przeżycie. Podobne metody dramowe autorka programu zastosowała przy omawianiu „Bajek” Ignacego Krasickiego, z tym że scenki dramowe zostały poprzedzone dłuższymi przygotowaniami, a zatem miały momentami cechy skromnej, ale za to niezwykle emocjonującej inscenizacji teatralnej. Były także nieco trudniejszym wyzwaniem, ponieważ naśladowanie zwierząt będących bohaterami utworów I. Krasickiego nie było proste – wymagało określonej koncepcji postaci – kim jest, jak się porusza, jak zachowuje, jak się komunikuje, w jakim celu działa w określony sposób. Takie zabiegi pomogły też dzieciom zrozumieć coś więcej – jakie motywacje, skutki i przyczyny towarzyszą postępowaniu ludzi. Emocje, uczucia i przemyślenia będące udziałem uczniów przy pracy takimi sposobami stały się najlepszą metodą na utrwalanie treści i przesłania opracowywanych tekstów.

 

Tekst i zdjęcia: JT

 

 

Galeria

Powiększ zdjęcie
Powiększ zdjęcie
Powiększ zdjęcie
Powiększ zdjęcie

Kalendarium

Sobota, 2018-11-17

Imieniny: Grzegorza, Salomei

Statystyki

  • Odwiedziło nas: 287761
  • Do końca roku: 44 dni
  • Do wakacji: 216 dni